ภาษาสื่อส่งถ้อย .............. ถึงกัน
เป็นหนึ่งความสัมพันธ์ ..... ผูกคล้อง
เหมือนดั่งเสกรังสรรค์ ...... สมานสติ
ย่อมลบความขุ่นข้อง ....... เคียดขึ้งห่างหาย

ลมพัดพรายแผ่วพริ้ว ....... พาฝัน
ระรื่นชื่นใจพลัน .............. ผ่องแผ้ว
คำพูดจึ่งเช่นกัน ............. คอยกล่อม
ปลุกปลอบทุกข์ห่างแล้ว ... สุขนี้พบเสมอ

ยามเผลอพูดผิดพลั้ง ...... พอดี
ขอโทษกล่าวทันที ......... ที่นั้น
เตือนตนอย่าให้มี ........... โมหะ
ทีละนิดเริ่มกั้น ............... กิเลสพ้นผ่านไป

ใดใดนั้นย่อมได้ ............. ดังหวัง
หากทุ่มเทพลัง .............. ผนึกสู้
มีมานะจริงจัง ................ จำจด
คิดก่อนพูดจะกู้ ............. กลั่นก้องเสนาะหู

คำพูดที่ไพเราะอ่อนหวานบ่งบอกตัวตนที่แท้จริง
หรือจริงใจหรือเปล่า ไม่มีใครรู้

แต่คำพูดหยาบกระด้างระคายหูแม้จะบ่งบอกถึงตัวตนที่แท้จริง
แต่ก็ไม่อาจฝ่ากำแพงแห่งจริตมนุษย์ได้

ปรารถนาให้โลกนี้ ............. สวยงาม
ผืนแผ่นดินเขตคาม ........... ขอบฟ้า
ทุกหนแห่งลือนาม ............ เนาว์แนบ
ณ ที่นี้แหล่งหล้า .............. โรจน์รุ้งราวสวรรค์

วารวันธรรมชาติสร้าง ......... สืบสาน
ต่างเติบโตผ่านกาล ........... ก่อเกื้อ
อยู่บนโลกสุขสราญ ........... เริงรื่น
มนุษย์ต่างโอบเอื้อ ............. ร่วมสร้างรักษา

แววตาจรัสแจ้ง ................. แจ่มใส
มีโลกไว้ทั้งใบ .................. เบิกฟ้า
มีอีกหนึ่งหัวใจ .................. เผื่อแผ่
ความงดงามเจิดจ้า ........... จะต้องนานเสมอ



  อยากให้โลกสวยงามไปนิจนิรันดร์
และอยากให้ความสวยงามแห่งธรรมชาติ
จรรโลงจิตใจผู้คนให้งดงามตามไปด้วยเช่นกัน