มอร์แกนที่เกาะเหลา...ผมขออาศัยแผ่นดินไทยอยู่จนตายแม้จะไม่มีกิน...
วันนี้ขอพูดถึงมอร์แกนเกาะเหลาครับ
หลายคนอาจเคยได้ยินข่าวมอร์แกนหลายรูปแบบโดยเฉพาะช่วงสึนามิ เช่นมอร์แกนได้รับความช่วยเหลือมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีหรือที่อยู่มอร์แกนเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวแวะเวียนมาเที่ยวชม แต่นั่นคงหมายมอร์แกนที่หมู่เกาะสุรินทร์ไม่ใช่มอร์แกนที่เกาะเหลา
บ้านมอร์แกนที่เกาะเหลา จ.ระนอง
ผมมีโอกาสไปทำสกู๊ปมอร์แกนที่เกาะเหลาไม่น่าเชื่อครับทั้งที่อยู่ห่างจากตัวเมืองระนองนั่งเรือไปไม่ถึง15 นาทีแต่พวกเขากลับมีความเป็นอยู่ที่ยากลำบากทั้งสภาพบ้านที่อยู่อาศัยและการทำมาหากิน ที่เราได้ยินว่ามอร์แกนไปดำปลิงที่หมู่เกาะนิโคบาร์แล้วถูกจับก็ที่นี่ละครับ
ผู้หญิงชาวมอร์แกน ตกเย็นจะมานั่งขุดหาหอยไปกินเพื่อประทังชีวิต
เด็กๆก็ช่วยพ่อแม่ด้วย
นั่งคุยกับชาวบ้าน
ได้มีโอกาสนั่งคุยกับแตลอยและยาหลุง 2 มอร์แกนที่เป็นเพื่อนรักกัน ยาหลุงโชคร้ายเพระไปดำไม่กี่ครั้งก็ต้องถูกนำช็อตทำให้ทุกวันนี้ต้องเดินไม่สะดวกและปัสสาวะไม่ค่อยออก ส่วนแตลอยยังคงออกดำปลิงเพราะไม่มีอาชีพอื่น
แตลอย(คนนั่งกางเกงแดง)กำลังออกเรือ
แตลอยบอกผมว่า ถ้ามีเครื่องมือทำมาหากินประมงได้เช่นอวน ลอบก็คงทำไม่มีใครอยากไปเสี่ยงตาย วันพรุ่งนี้แตลอยจะออกเรือไปดำปลิงอีกครั้งกว่าจะได้กลับมาพบหน้าลูกเมียก็อีก 20 วัน เรานั่งคุยกันจนตะวันลับขอบฟ้า ก่อนจะแยกย้ายไปนอนทำภารกิจส่วนตัวแตลอยบอกผมว่า
เขาเกิดที่นี่ ที่ที่เรียกว่าแผ่นดินไทย พวกเขาขออาศัยแผ่นดินไทยอยู่จนวันตายแม้พวกเขาจะไม่มีกินก็ตาม...
ปล.ขอให้แตลอยกลับบ้านโดยสวัสดิภาพ
