ผมยังคงอยู่ระหว่างการติดตามคณะของกระทรวงแรงงาน ร่วมกับคณะแพทย์พยาบาล จากกระทรวงสาธารณสุข เดินทางมาตรวจสุขภาพแรงงานไทยในบรูไน

คณะแพทย์พยาบาลปฏิบัติงานอย่างหนักต่อเนื่อง ตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงกว่าสามทุ่ม ประมาณ 12 ชั่วโมงเทียบเท่าช่วงเวลาทำงานของแรงงานไทยส่วนใหญ่ที่นี่ หมอตรวจให้ที่สถานทูต จากนั้นไปโรงงานทอผ้า และไปที่ชุมชนแรงงานไทย ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากแคมป์คนงานเท่าไหร่

ผลพวงจากการได้พบแรงงานไทยจำนวนมาก นอกจากได้ให้กำลังใจพวกเขาแล้ว ชีวิตของพวกเขายังเป็นกำลังใจให้กับเราอย่างมากมาย

นี่คือ “ช่างแดง” หนึ่งในคนไทยที่ประสบความสำเร็จกับการทำงานที่นี่ เริ่มต้นเมื่อกว่า 20 ปีก่อน จากช่างเชื่อม ทำงานไม่ต่างจากกรรมกร สู่ช่างซ่อมรถหรูเกียร์ออโต้ และเมื่อ 6 ปีก่อนเจ้าของอู่ยกกิจการให้เป็นของเขาดูแลเกือบทั้งหมด

วันนี้ภรรยาและลูกอีก 2 คน ย้ายมาช่วยกันทำงานที่นี่แล้ว ช่างแดงบอกว่า เคล็ดลับคือต้องอดทน มีที่มาจากคำของยาย ซึ่งให้ไว้ตั้งแต่แรกมาทำงาน ซึ่งเปลี่ยนจากความท้อเป็นการฮึดสู้ได้ทันที

“แดงต้องอดทนนะ ยายเชื่อในสติปัญญาของแดง ว่าจะเอาตัวรอดได้”

ส่วนคนต่อไปชื่อ “ลุงทัด” เจ้าของสถานที่ ๆ คนไทยที่นี่เกือบทุกคนรู้จักในนาม ร้านอาหารลุงทัด-ป้าแดง ลุงทัดมาที่นี่ 25 ปีแล้ว เริ่มจากงานกรรมกรเช่นกัน แต่ด้วยความซื่อสัตย์และเรียนรู้ เจ้านายไว้ใจให้ทำตำแหน่งสูงขึ้น ท้ายสุดยังสนับสนุนการตั้งร้านอาหารไทย ซึ่งลุงทัดเล่าว่า เริ่มต้นจากตู้แช่ของสด ที่ตั้งใจเอามาบริการคนไทยในแคมป์ ซึ่งหาทางไปจับจ่ายได้ยาก จนกลายเป็นร้านอาหารไทย

ภาพนี้ลุงทัดกำลังเล่าถึงต้นขนุน และต้นไม้อื่น ๆ ที่นำมาปลูกจากเมืองไทย รวมทั้งเล่าอย่างภูมิใจถึงจานดาวเทียม ที่ซื้อมาด้วยน้ำพักน้ำแรงกว่าสิบปีแล้ว

๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒๒

ก่อนจากฝากด้วยตัวเลขที่ทำให้คุณเจ็บใจ

มองกันชัด ๆ

ถ้านึกไม่ออกว่าคิดเป็นเงินไทยกี่บาท ก็ลองคูณอัตราแลกเปลี่ยนดู

100 Cent หรือ 1 ดอลลาร์บรูไน เท่ากับประมาณ 23 บาท

งั้นนำมันที่บรูไน ตอนนี้ ก็ตกลิตรละ 11-12 บาทแน่ะ!