สำหรับคนที่มองหากล้องตัวใหม่...
ในยุคดิจิตอลอย่างปัจจุบัน ถ้าใครจะเลือกซื้อกล้องภาพนิ่ง ก็คงต้องมองหากล้องดิจิตอลแน่ ๆ เพราะทั้งสะดวกสบาย มีราคาถูก คุณภาพของภาพทัดเทียมกับกล้องฟิล์ม
หรือถ้าเป็นกล้องวีดิโอ ก็ต้องกล้องระบบ HD ความคมชัดสูง เผื่อเอาไว้ดูกับโทรทัศน์จอยักษ์ที่ราคาใกล้เคียงกับกระเป๋าสตางค์ของเราเข้าทุกวัน
การเก็บภาพระบบดิจิตอลนั้นเป็นแนวโน้มอันเชี่ยวกรากที่ทำให้ทุักคนที่จะลงมาในลำธารนี้ต้องเดินตาม ไม่ต้องใช้ฟิล์ม ใหม่โก้เก๋ ไม่ต้องมีข้าวของพะรุงพะรัง ทุกอย่างจบในกล้องตัวเล็ก ๆ ตัวเดียว
======================================================
ช่วงนี้ ... ตามผมมาดูกล้องตัวนี้กันก่อนนะครับ คุ้น ๆ ไหม ว่าเคยเห็นที่ไหน...
กล้องนี้เป็นกล้องถ่ายภาพวีดิโอครับ เรียกว่า กล้องยี่ห้อ โบเล็กซ์ (BOLEX)
เห็นแล้วคงรู้สึกว่า โบร้าน โบราณ... ใครจะไปอยากใช้กล้องแบบนี้
แต่ดูภาพข้างล่างนี้เสียก่อน ว่าใครใช้...
พี่ท่านนี้เป็นเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวัง ในกองงานส่วนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว นะครับ ทำหน้าที่ถวายงานบันทึกภาพประวัติศาสตร์ต่าง ๆ ของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ภาพเหล่านี้ไม่ใช่ถ่ายเมื่อ 10 ปีก่อน ผมเพิ่งถ่ายเมื่อ 15 ตุลาคม 2550 นี่เองในระหว่างที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประทับแรมที่โรงพยาบาลศิริราช
ซึ่ง กล้อง BOLEX นี้ อยู่ระหว่างบันทึกภาพผู้ที่มาลงนามถวายพระพรครับ
ถ้าใครได้ไปลงนามถวายพระพร ก็อาจจะได้เห็นกล้องตัวนี้กันชัด ๆ ใกล้ ๆ
หลายท่านคงสงสัยว่า เหตุใดสำนักพระราชวังจึงยังใช้กล้องที่ดูไม่ทันสมัย
มาบันทึกภาพสำคัญต่าง ๆ ทั้งที่เทคโนโลยีปัจจุบันล้ำหน้าไปมากแล้ว
ผมได้สอบถามจากเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวัง 2 ท่านที่ถือกล้องตัวนี้
ขอสรุปความรวมเรื่องราวเกี่ยวกับกล้องนี้มาเล่าให้ฟังนะครับ
กล้องโบเล็กซ์ เป็นกล้องภาพยนตร์ ใช้ฟิล์ม 16 มิลลิเมตร รุ่นเก่ามาก ๆ หลายสิบปีมาแล้ว
แต่ปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงยังโปรดให้ใช้กล้องรุ่นนี้
เพราะการเก็บภาพเป็นฟิล์มจะมีความคมชัด และเก็บได้นานกว่าเทปวีดิโอมาก
ที่สำนักพระราชวัง มีห้องสำหรับเก็บฟิล์มนี้โดยเฉพาะ เป็นห้องปรับอากาศอย่างดี
ปัจจุบันยังพอหาซื้อฟิล์มนี้ได้จากบริษัทผู้ผลิตในสวิสเซอร์แลนด์
และทางผู้ผลิตทราบด้วยว่าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของประเทศไทยทรงยังใช้อยู่
ฟิล์มราคาม้วนละพันกว่าบาท ความยาวถ่ายได้ประมาณ 5 นาที
ในการถ่ายไม่ต้องใช้ไฟฟ้า เป็นระบบไขลาน และเหนี่่ยวไกยิงให้ฟิล์มหมุน
ก็ถือว่าใช้คำว่า "ยิงภาพ" ได้อย่างเต็มปากเต็มคำ
ปัจจุบัน ที่สำนักพระราชวังมีกล้องรุ่นนี้อยู่ 7 ตัว ใช้ในพระราชกรณียกิจต่าง ๆ
หากเสียหายชำรุด ไม่สามารถหาอะไหล่ได้ง่ายนัก
จะอาศัยส่งไปให้ผู้เชี่ยวชาญซ่อมแซม หรือสร้างอะไหล่มาทดแทน
ผมได้เข้าหาข้อมูลในเว็บไซต์เพิ่มเติม ก็พอได้ทราบถึงความเก่าแก่ของกล้องนี้
กล้องรุ่นนี้คือ BOLEX H16 SBM ผลิตเมื่อปี 1971 ก็เท่ากับประมาณได้ว่า
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงใช้งานกล้องตัวนี้มาเกือบ 30 ปีแล้ว
ประวัติของ BOLEX H16 SBM
http://www.city-net.com/~fodder/bolex/history/h-16sbm.html
http://www.bolex.ch/NEW/?p=9
เว็บไซต์ของ BOLEX
http://www.bolex.ch
(ขอขอบคุณ พี่ ๆ สำนักพระราชวังที่เล่าเรื่องราวดี ๆ ให้ฟัง
และขออภัยที่ผมมิได้ถามชื่อพี่ไว้ จึงไม่ได้กล่าวถึงครับ)
การใช้ทรัพยากรให้ "คุ้มค่า" นั้นเป็นอย่างไร
ไม่ได้ขึ้นอยู่กับ "ความใหม่" "ความเก่า" หรือ "สมัยนิยม"
แต่อยู่ที่ว่า "ประโยชน์สูงสุด" นั้นคืออะไร
คำถามที่อยากฝากไว้ให้ตัวเองได้คิด
เหตุใด "กล้อง" จึงเป็นสิ่งที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
ทรงมีไว้ในพระหัตถ์ แม้ในกาลที่เสด็จฯ ออกจากโรงพยาบาล
เราให้ความสำคัญกับ "ภาพ" และ "ประวัติศาสตร์" มากเพียงพอหรือไม่
ก่อนจากกัน ทิ้งท้ายด้วยภาพวีดิทัศน์ การใช้งานกล้องตัวนี้ครับ...
แล้วก็วันเดียวกัน มีน้อง ๆ จากโรงเรียนคนตาบอดมาร้องเพลงถวายพระพร
ผมเสียดายที่บันทึกภาพไว้ได้ไม่ครบ แต่ก็พอทำให้ทราบและซาบซึ่ง
ถึงความจงรักภักดีของเด็ก ๆ เหล่านี้ครับ...
