มีไปทำไม
สวัสดีทุกท่านครับ ห่างหายจากเอ็มบล็อกไปพักนึง เพราะการงานหลายอย่างรัดตัวเหลือเกิน (เป็นเหตุผลที่ดีที่สุด เหมือนมาช้า เพราะรถติดนั่นแหละครับ)
พบกันครั้งนี้ ตรงกับช่วงสัปดาห์ที่มีวันสำคัญทางศาสนาของพุทธศาสนิกชนทั้งหลายพอดี คือวันมาฆะบูชา พฤหัสบดีที่ 21 กุมภาพันธ์ เพราะฉะนั้น "ลูกผู้ชายไทย หัวใจใฝ่ธรรมะ" อย่างผม จึงมีคุณธรรมนำใจ ข้อคิดเตือนสติดีๆ จากท่าน ว.วชิรเมธี มาฝากครับ
ที่ต้องนำมาฝากเพราะผมอ่านข้อคิดเตือนใจของท่าน ว.วชิรเมธี บทนี้แล้วรู้สึกสะท้อนใจ เพราะช่วงที่ผ่านมาผมได้ทำข่าวที่เกี่ยวข้องกับความโลภของคน ที่นำภัยพิบัติมาสู่ตัวเองและครอบครัวอย่างต่อเนื่อง
อย่างเรื่องแชร์รถเช่า ชาวบ้านหลายร้อยคนตกเป็นเหยื่อของแก๊งมิจฉาชีพ ที่มาหลอกลวงว่าจะได้เงินทองก้อนโต แค่นำรถมาให้เช่า บางรายถึงขั้นไปดาวน์รถใหม่หลายคันมาให้แก๊งนี้เช่า กะว่างานนี้สบายแล้ว ออกรถมาให้เขาเช่าต่อ ได้ทั้งค่าผ่อนรถ ได้ทั้งกำไรส่วนต่าง อีกไม่กี่เดือนกี่ปี รับรองเป็นเศรษฐีแน่นอน
สุดท้ายถูกเชิดรถหายไปหน้าตาเฉย แถมยังต้องมานั่งแบกภาระค่าผ่อนรถที่ไปดาวน์ออกมาด้วย
หรือเรื่องของแก๊ง ตชด. นอกแถว ก็เหมือนกันครับ ถ้า ตชด. เหล่านั้น ไม่คิดรวยทางลัด พอใจในชีวิตข้าราชการ พอใจในเกียรติยศศักดิ์ศรีของตัวเอง ไม่ไปจับชาวบ้านมายัดยาบ้ารีดไถเงิน ตัวเองและลูกเมียคงไม่ลำบาก
น่าเสียดายที่คนที่ตกเป็นหยื่อของชื่อเสียง เงินทอง วัตถุ และสิ่งของทั้งหลาย จนพาชีวิตไปสู่มุมอับ ไม่ได้อ่านธรรมะบทนี้ก่อน
มีเงินนับแสนล้าน แต่ใช้จริงวันละไม่ถึง ๑๐๐ บาท
มีไปทำไม ?
มีบ้านใหญ่โตเหมือนกับวัง แต่อยู่กันแค่ ๔ คนพ่อแม่ลูก
มีไปทำไม ?
มีรถนับสิบคัน แต่ใช้งานจริงแค่คันเดียว
มีไปทำไม ?
มีเตียงใหญ่โตมโหฬาร แต่นอนเพียงแค่เต็มแผ่นหลัง
มีไปทำไม ?
มีนาฬิกาแสนแพง แต่ไม่เคยทำอะไรตรงเวลา
มีไปทำไม ?
มีเวลาอยู่ในโลกไม่ถึงร้อยปี แต่กลับแบ่งเวลาไปริษยาคนอื่น
ทำไปทำไม ?
มีกฎหมายนับพันมาตรา แต่มีอาชญากรอยู่เต็มเมือง
มีไปทำไม ?
มี ส.ส. อยู่เต็มสภา แต่มาประชุมไม่เคยครบเลย
มีไปทำไม ?
มีพ่อแม่อยู่ที่บ้าน แต่ไม่เคยปรนนิบัติท่านเลย
มีไปทำไม ?
มีอำนาจอยู่เต็มมือ แต่ไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรเลย
มีไปทำไม ?
มีภรรยาแสนดี แต่ไม่เคยแบ่งเวลาให้เธอเลย
มีไปทำไม ?
มีลูกแสนน่ารัก แต่ไม่เคยโอบกอดลูกเลย
มีไปทำไม ?
มีพระไตรปิฎกอยู่เต็มตู้ แต่ไม่เคยเปิดออกมาศึกษาเลย
มีไปทำไม ?
มีวัดอยู่แทบทุกหมู่บ้าน แต่ศีลธรรมของสังคมแย่ลงทุกวัน
มีไปทำไม ?
มีรองเท้าเป็นพันคู่ แต่ใส่จริงแค่วันละคู่
มีไปทำไม ?
มีพี่น้องนับสิบคน แต่แตกสามัคคีกันทุกคน
มีไปทำไม ?
มีมือมีเท้าสมบูรณ์ แต่ไม่เคยลงแรงทำอะไรเลย
มีไปทำไม ?
มีหูอยู่สองข้าง แต่ไม่เคยฟังธรรมเลย
มีไปทำไม ?
มีตาอยู่สองข้าง แต่ไม่เคยมองหาสิ่งที่ดีเลย
มีไปทำไม ?
มีเท้าอยู่สองข้าง แต่ไม่เคยเดินเข้าหาโอกาสเลย
มีไปทำไม ?
มีปัญญาอยู่กับตัว แต่กลับใช้อารมณ์เป็นใหญ่
มีไปทำไม ?
อ่านแล้วลองสำรวจตัวเองดูนะครับ ว่าไม่รู้เราจะมีไปทำไมซักกี่ข้อ เสร็จแล้วอย่าลืมส่งความคิดเห็นมาพูดคุยกันด้วยนะครับ
ขอให้ทุกท่านพบแต่โชคดีในการดำเนินชีวิตครับ .....
...สวัสดี....
